Seviyorsunuz birisini delicesine, ölesiye hem de. Seviyorsunuz birisini gönlünüzü alabildiğine doldurmuş. Seviyorsunuz birisini, adını duyunca heyecanlanıyorsunuz. Sevmek için bir çabanız olmamış. Sevmek için zorlamamışsınız kendinizi. Hatta olmaması için çabalamışsınız. O aşkın gönlünüze çöreklenmesini istememişsiniz ama Kalpleri evirip çeviren, alpleri birbirine ısındıran yerleştirmiş onun sevgisini sizin gönlünüze.

Amma ve lakin kalpleri birbirine ısındıran kalpleri evirip çeviren onun gönlüne sizin sevginizi değil de başkasının sevgisini koymuş. Bunun sizin tipinizle tarzınızla tavrınızla bir alakası yok. Zaten sizin tipinizin de sizinle bir alakası yok Yaradan öyle uygun görmüş ve sizi öyle yaratmış. Ne hikmetse Yaradan onun kalbinde size dair bir sevgi yaratmamış. Ne hikmetse onun gönlüne de başkasının sevgisini yerleştirmiş.

            Yenilgiyi mi yaşıyorsunuz, değersiz olduğunuzu mu hissediyorsunuz, çok mu üzüldünüz? Bülbülde güle karşı, kargada leşe karşı bir hoşluk bir sevgi yaratan, onda size karşı bir sevgi yaratmamış. Peki, siz severken o beni severse ben de onu severim diye bir şart mı koşmuştunuz? Çocuk kandırır gibi öpersen bu çikolatayı sana veririm tarzı bir sevginiz mi vardı sizin?                                                       .
   

Hal böyle iken sizin sevdiğiniz insanın sevdiğine karşı olan tavrınız nedir? Sizin yerinize onu sevmesi, sizin yerinize başkasını tercih etmesi sizi ne kadar kırmıştır. Dostumun dostu dostumdur düsturuyla hareket etmeniz gerekmez mi? Sevdiğinizin sevdiği sevilmeye layık değil midir? Mecnun'un akrabaları köylüleri toplanır, Leyla’nın köyüne giderler, amaçları Leyla'yı Mecnun'a istemektir; bunu anlayan Leyla'nın köylüleri Mecnun'un köylülerini taşa tutarlar bu deliye mi layık görüyorsunuz bizim kızımızı diyerek. Bakarlar ki Mecnun da kendi köylülerini taşlıyor. Sorarlar neden böyle yaptığını.

Ben beceremedim ama siz becerebilir misiniz sevdiğinizin sevdiğini?